Error message

  • Deprecated function: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; views_display has a deprecated constructor in require_once() (line 3097 of /home/janashakthi/public_html/includes/bootstrap.inc).
  • Deprecated function: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; views_many_to_one_helper has a deprecated constructor in require_once() (line 113 of /home/janashakthi/public_html/sites/all/modules/ctools/ctools.module).

ಆಧ್ಯಾತ್ಮ ರಾಮಾಯಣ ಮತ್ತು ರಾಮಚರಿತ ಮಾನಸ ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸಿದ ವೈದಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳು

ಸಂಪುಟ: 
9
ಸಂಚಿಕೆ: 
45
date: 
Sunday, 6 December 2015
ಚೋಮನ ದುಡಿ - 82
ಜಿ. ಎನ್. ನಾಗರಾಜ್

ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ ರಚಿಸುವಾಗ ಒಂದು ಕಡೆ ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮದ ಮೌಲ್ಯಗಳು ವೈದಿಕ ವರ್ಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲೆ ಧಾಳಿದ ಧಾಳಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾದ ತುರ್ತು ಇತ್ತು. ಹಲ ಶತಮಾನಗಳ ಕಾಲ ರಾಮಾಯಣ, ಮಹಾಭಾರತ ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಈ ವೈದಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವ ರಾಜರುಗಳ ಮೂಲಕ ಮತ್ತೆ ಆ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಪುನಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ಈ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಬಾಧಿತರಾದ ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಪ್ರೀತಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ಇದು ಚೌರಾಸಿ ಸಿದ್ಧ ಪರಂಪರೆ (84 ಸಿದ್ಧರ ಪರಂಪರೆ), ನಾಥಪಂಥ ಮೊದಲಾದ ಹಲವು ಪಂಥಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಬುನಾದಿ ಹಾಕಿದವು ಮತ್ತು ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತಿತರ ವೈದಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ಸವಾಲು ಹಾಕಿದವು. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿಯಂತೂ ಆ ವೇಳೆಗೆ ವಚನ ಚಳುವಳಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿತ್ತು. ಈ ಹೊಸ ಸವಾಲನ್ನು ವೈದಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಈ ಹೊಸ ಧಾರ್ಮಿಕ ಚಳುವಳಿಗಳು ಒಂದು ಕಡೆ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಾಂಖ್ಯ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಶಿವನ ಬಗೆಗೆ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ್ದವು. ಈ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಹಿಂದಿನ ರಾಮಾಯಣ ಹಾಗೂ ಪುರಾಣಗಳು ಅಸಮರ್ಥವಾದವು. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮ ರಾಮಾಯಣವೆಂಬ ಹೊಸ ಸಂಸ್ಕೃತ ಅವೃತ್ತಿ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇದನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ತುಲಸೀ ದಾಸರ ರಾಮಚರಿತ ಮಾನಸ ಮೊದಲಾದ ವಿವಿಧ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ರಾಮಾಯಣಗಳ ರಚನೆಯಾಯಿತು. ಈ ರಾಮಾಯಣಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಧಾರ್ಮಿಕ ಚಳುವಳಿಗಳ ಸವಾಲನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಹೊಸ ಸೂತ್ರಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು.

ಈ ಪ್ರಯತ್ನ ಭಾಗವಾಗಿಯೇ ಹಿಂದಿನ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಂತೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಶಿವನೇ ರಾಮನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುವ, ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ರಾಮನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹೊಗಳುವ ಹಾಗೂ ರಾಮನೇ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂಬ ಹೆಬ್ಬುಬ್ಬೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ತುಂಬಲಾಗಿದೆ. ಇದೇ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ರಾಮಚರಿತ ಮಾನಸವು ಅನುಕರಿಸಿದೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಅನೇಕ ತಂತ್ರಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಎರಡೂ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿಯೇ ನೋಡಬೇಕೆನ್ನುವಷ್ಟು ಸಾಮ್ಯತೆ ಇದೆ.

Rama-siteಎರಡೂ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೌಸಲ್ಯೆಯ ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುವುದು ರಾಮನಲ್ಲ ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಶಂಖ, ಚಕ್ರಧಾರಿಯಾದ, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ವಿಷ್ಣುವೇ. ಕೌಸಲ್ಯೆ ಮಾಮೂಲಿ ಮಗುವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೌಸಲ್ಯೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಅವನು ಎರಡು ಕೈಗಳ ಮಾಮೂಲಿ ಮಗುವಾಗುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಆ ವೇಳೆಗೆ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನ ಬಾಲಲೀಲೆಗಳನ್ನು ರಾಮನೂ ತೋರುವಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. ರಾಮನ ಹೆಂಡತಿಯಾದ ಸೀತೆ ಮಾತ್ರ ಕಂಬ ರಾಮಾಯಣದಂತೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಲ್ಲ ಯೋಗಮಾಯೆ. ರಾಮನ ಯೋಗಮಾಯೆಯೇ ಸೀತೆ. ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಘಟನೆಗಳೆಲ್ಲ ರಾಮ ಸೀತೆಯೆಂಬ ಯೋಗಮಾಯೆಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ನಡೆಸುವ ಮಾಯೆಯ ಆಟ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ರಾಮ, ಸೀತೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ರಾವಣ ಬರುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತು. ಈ ಮುನ್ನರಿವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ರಾವಣ ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಾಗಲೇ ರಾವಣನನ್ನು ವಧಿಸಿ ಸೀತೆಯ ಅಪಹರಣವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬಹುದಲ್ಲಾ. ಇಲ್ಲ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ರಾಮಾಯಣದ ಗತಿಯೇ ಪೂರ್ಣ ಬದಲಾಗಿಬಿಡುವುದಲ್ಲ! ಆದ್ದರಿಂದ ಮಾರೀಚ ಜಿಂಕೆಯಾಗಿ ಸುಳಿದಾಡಬೇಕು, ಸೀತೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಹಠ ಹಿಡಿದಂತೆ ನಟಿಸಬೇಕು, ಜಿಂಕೆ ಅಯ್ಯೋ ಲಕ್ಷ್ಮಣ! ಅಯ್ಯೋ ಸೀತೆ! ಎಂದು ಕೂಗಬೇಕು, ಸೀತೆ ಲಕ್ಮಣನನ್ನು ರಾಮನ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಅಟ್ಟಬೇಕು, ರಾವಣ ಸನ್ಯಾಸಿ ವೇಷ ತೊಟ್ಟು ಬರಬೇಕು ಮತ್ತು ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ತಮಾಶೆಯೆಂದರೆ ನಿಜ ಸೀತೆಯನ್ನಲ್ಲ ಸೀತೆಯ ಪ್ರತಿಕೃತಿಯಾದ ಮಾಯಾ ಸೀತೆಯನ್ನು. ಹಾಗಾದರೆ ನಿಜ ಸೀತೆ ರಾಮನ ಜೊತೆಯೇ ಇರುತ್ತಾಳೋ ಎಂದರೆ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಮತ್ತೆ ರಾಮಾಯಣ ಮುಂದುವರೆಯುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಜ ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಗ್ನಿಯ ಒಳಗೆ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿಕೋ, ರಾವಣನ್ನು ವಧಿಸಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಮಾಯಾ ಸೀತೆ ಅಗ್ನಿ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಬೇಕು ಆಗ ಮಾಯಾ ಸೀತೆಗೆ ಬದಲಾಗಿ ನಿಜ ಸೀತೆ ಅಗ್ನಿಕುಂಡದಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕು. ಹೇಗಿದೆ ಈ ನಾಟಕದ ವಿನ್ಯಾಸ! ಹೀಗೆ ಇಡೀ ರಾಮಾಯಣವನ್ನು ಒಂದು ನಾಟಕವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮ ರಾಮಾಯಣ ಮತ್ತು ರಾಮಚರಿತ ಮಾನಸಗಳು.

ಹೀಗೆ ಈ ರಾಮಾಯಣದ ಕಥಾನಕಗಳ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ ಹೀಗೆ ಸಾಗುತ್ತವೆ ರಾಮನ ಲೀಲೆಗಳು ನಾಟಕೀಯವಾಗಿ. ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಆದಿಶೇಷನ ಅವತಾರ, ಭರತ, ಶತ್ರುಘ್ನರು ಶಂಖ, ಚಕ್ರದ ಅವತಾರಗಳು. ಈ ಶಂಖ, ಚಕ್ರಗಳು ತಾವೆ ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಏರಿ ರಾಜರಾಗಿ ಆಳುವುದನ್ನು ಯೋಚಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವೇ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಭರತ ತನಗೆ ಬಂದ ಸಿಂಹಾಸನ ಪಟ್ಟವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ರಾಮನ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡಲು ದಶರಥ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವುದು ಯಾರು ಗೊತ್ತೆ? ಮಂಥರೆ ಮತ್ತು ಕೈಕೇಯಿ ಎನ್ನಬೇಡಿ. ಅದು ವಾಲ್ಮೀಕಿಯದೆಂದು ಹೇಳಲಾದ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ. ಈ ಎರಡೂ ಕಾವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪಟ್ಟಾಭೀಷೇಕವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಕುತಂತರ ನಡೆಸುವುದು ದೇವಾನುದೇವತೆಗಳು. ಏಕೆಂದರೆ ರಾಮನ ಪಟ್ಟಾಭೀಷೇಕ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಡೆದರೆ ರಾವಣನ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಭೂಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಂಥರೆಯ ಮತ್ತು ಕೈಕೇಯಿಯ ಬಾಯಿಂದ ರಾಮನ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕ ತಪ್ಪಿಸುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಿಸುವುದಕ್ಕೆ. ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ಕೃತಕವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ ಈ ಕಾವ್ಯ ಕಥೆಗಳು.

ಚೌರಾಸೀ ಸಿದ್ಧ ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ಸಾಂಖ್ಯ ತತ್ವಗಳು

ಆದರೆ ರಾಮ ಚರಿತ ಮಾನಸ ರಚನೆಯಾಗುವ ವೇಳೆಗಾಗಲೇ ಚೌರಾಸೀ ಸಿಧ್ದರು ಜನರಾಡುವ ಭಾಷೆಗಳಾದ ಅವಧಿ, ಖಡೀಬೋಲಿಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮಂಡಿಸುವ ಯಶಸ್ವೀ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದರು. ದೋಹಾ ಎಂಬ ಛಂದಸ್ಸನ್ನು ಸೃಜಿಸಿ ಜನಪ್ರಿಯಗೊಳಿಸಿದ್ದರು. ಅದರಿಂದಾಗಿ ಜನ ಮಾನಸವನ್ನು ಸಿದ್ಧ ಪರಂಪರೆಯ ಜಾತಿ ವಿರೋ ಧದ, ಮಹಿಳಾ ಸಮಾನತೆಯ, ಅವುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ವೈದಿಕ ವಿರೋಧೀ ವಿಚಾರಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರನ್ನು ತಲುಪತೊಡಗಿದ್ದವು. ಆದ್ದರಿಂದ ಜನರಾಡುವ ಭಾಷೆಯಾದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ರಾಮಾಯಣವನ್ನು ರಚಿಸುವ ಅಗತ್ಯ ಬಂದಿತು. ಸಿದ್ಧರು ಬೆಳೆಸಿದ ದೋಹಾ ರೂಪವನ್ನೇ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಬಳಸಿ ರಾಮ ಚರಿತ ಮಾನಸವನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು. ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ರಚಿಸಿದ, ಸ್ಥಳೀಯ ಜನ ಜೀವನದ ಅಂಶಗಳನ್ನು, ಸ್ಥಳೀಯ ಪರಿಸರದ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಈ ಕೃತಿ ಬಹಳ ಜನಪ್ರಿಯವಾಯಿತು.

ಈ ಕೃತಿಯ ಮೂಲಕ ರಾಮ ರಾಮಾವತಾರವಾದ. ಚೌರಾಸಿ ಸಿದ್ಧ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಲಿತವಾಗಿದ್ದ ಸಾಂಖ್ಯ ತತ್ವ ವಿರೂಪಗೊಳಿಸುವ ಮತ್ತು ವೈದಿಕ ವಿರೋಧಿ ವಿಚಾರಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲಗಳೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಯಿತು. ವರ್ಣ-ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಪುನರ್ಜೀವ ಕೊಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಯಿತು.

ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ಸೃಷ್ಠಿಯ ಮೂಲ. ಪ್ರಕೃತಿ ವಿಕಾಸ ಹೊಂದಿ ಪಂಚಭೂತಗಳನ್ನೂ, ಅದರಿಂದುಂಟಾದ ದೇಹವನ್ನೂ, ಪಂಚ ಜ್ಞಾನೇಂದ್ರಿಯ, ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನೂ ಚಿತ್ತ, ಬುದ್ಧಿ ಅಹಂಕಾರಗಳನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ, ಈ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪುರುಷ ಕೇವಲ ಸಾಕ್ಷಿ ಮಾತ್ರ ಎಂಬ ವಿಚಾರ ಸಾಂಖ್ಯ ತತ್ವದ ಮೂಲ. ಇದು ಮಾತೃ ಪ್ರಧಾನ ಸಮಾಜದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ್ದು ಎಂಬುದು ಯಾರಿಗಾದರೂ ಥಟ್ಟನೆ ಅರ್ಥವಾಗುವ ಅಂಶ. ಚೌರಾಸೀ ಸಿದ್ಧ ಪರಂಪರೆ, ನಾಥ ಪರಂಪರೆಗಳಳಲ್ಲಿ ಯೋಗಿನಿಗೆ ಇರುವ ಮಹತ್ವವನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಈ ಪರಂಪರೆಗಳು ಏಕೆ ಸಾಂಖ್ಯ ದರ್ಶನವನ್ನು ತಮ್ಮ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದುವು ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಪುರುಷ ಶ್ರೇಷ್ಟತೆ ಮತ್ತು ಆ ಮೂಲಕ ಆರ್ಯ ದೇವರ ಶ್ರೇಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ವೈದಿಕ ವರ್ಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರತಿಪಾದಕರಿಗೆ ಈ ವಿಚಾರ ಪ್ರಣಾಲಿ ಪಥ್ಯವಾಗುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ತತ್ವದಲ್ಲಿ ಸಾಮ್ರಾಟನಿಗೆ ಯಾವ ಸ್ಥಾನ? ಅವನ ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು ಜನರೇಕೆ ಮಾನ್ಯ ಮಾಡಬೇಕು? ಆದ್ದರಿಂದ ರಾಜನು ರಾಮನ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪ್ರತಿರೂಪ ಎಂಬ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡದ ಚಿಂತನೆ ಅವರಿಗೆ ರಾಜನ ವಿರುದ್ಧದ ವಿದ್ರೋಹವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು. ಮತ್ತು ವರ್ಣ, ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಹೇರುವುದಕ್ಕೂ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಕೆಳ ಜಾತಿಗಳೆಂದು ಆರ್ಯ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ ತಿರಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಜನ ಸಮುದಾಯಗಳೇ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಬಹಳ ಹತ್ತಿರವಾದುದರಿಂದ ಅವರೇ ಶ್ರೇಷ್ಟ ಎಂಬುದು ಸಿದ್ಧ ಪರಂಪರೆಗಳ ಲೋಕ ದೃಷ್ಟಿ.

ಈ ರೀತಿಯ ವರ್ಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ವಿದ್ರೋಹ ಬಗೆಯುವ ಚಿಂತನೆಗಳು ವರ್ಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರತಿಪಾದಕರಿಗೆ ಹೊಸ ಸವಾಲುಗಳನ್ನೆಸೆದವು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಸಾಧನಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕಾಯಿತು. ಅದುವೇ ರಾಮಾಯಣದ ಹೊಸ ಸೃಷ್ಠಿ. ಅವತಾರವಾಗಿ ರಾಮನ ಹೊಸ ಅವತಾರ.

ಅವತಾರವಾಗಿ ರಾಮ

ರಾಮನೆಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಆವತಾರವಾಗಿಸಿದ ಕೂಡಲೇ ವೈದಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರೀ ಆಯುಧ – ಅವರದೇ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವೊಂದು ದೊರಕಿದಂತಾಯಿತು. ಜನರ ನಡುವೆ ಜನಜನಿತವಾಗಿದ್ದ, ಸೀತೆಯ ಕಷ್ಟ, ಸಂಕಟಗಳ ಜೊತೆ, ಹನುಮಂತನ ಸಾಹಸಗಳ ಜೊತೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಒಂದು ಮನ ಸೆಳೆವ ಕಥೆಯ ಹಂದರ. ಅದರಲ್ಲಿ ರಾಮ ದೇವರ ಅವತಾರವಾದ ಕೂಡಲೆ ಅವನ ಎಲ್ಲ ಕೃತ್ಯ-ಕುಕೃತ್ಯಗಳೂ ಪ್ರಶ್ನಾತೀತವಾಗಿ ಬಿಡುವ ಸುವರ್ಣಾವಾಕಾಶ. ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಈ ಅವತಾರೀ ರಾಮನ ನಾಮವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಪಿಸಿದರೆ ಸಾಕು ಮೋಕ್ಷ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯೆಂಬ ವಿಚಾರದ ಮೂಲಕ ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರನ್ನು ಸಿದ್ಧ ಪರಂಪರೆಯ ವಿದ್ರೋಹೀ ವಿಚಾರಗಳಿಂದ ಹೊರಸೆಳೆವ ಅವಕಾಶ ಕೂಡ. ವಚನ ಚಳುವಳಿಯ ಜೊತೆ ಸಾಮ್ಯತೆ ಹೊಂದಿದ ಸಿದ್ಧ ಪರಂಪರೆಯ ವಿಚಾರ ಮಂಡನೆ, ಸಂವಾದಗಳ ದಾರಿಯಿಂದ ವಿಚಾರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವೇ ಇಲ್ಲದ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಜಪಿಸುವ ದಾರಿ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಯಾವುದೇ ವಿಚಾರ ಮಾಡುವ ಶ್ರಮವನ್ನೂ ನನಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಸುಮ್ಮನೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗು ಎಂಬ ದಾರಿ.

ಹೀಗೆ ರಾಮನೆಂಬ ಅವತಾರ ರಾಮಾಯಣದ ಮೂಲಕ ಹೇರ ಬಯಸಿದ್ದ ವೈದಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಾಢವಾಗಿ ಜನರ ಚಿಂತನೆಯ ಭಾಗವಾಗಿಸಲು ನೆರವಾಯಿತು ರಾಮ ಚರಿತ ಮಾನಸ.

ಪ್ರತಿವರ್ಷವೂ ಉತ್ತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ವೈಭವದಿಂದ ಆಚರಿಸುವ ರಾಮ ಲೀಲ ಎಂಬ ಉತ್ಸವಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಯಿತು. ಇಂತಹ ಉತ್ಸವಗಳ ಮೂಲಕ ರಾಮ ಚರಿತ ಮಾನಸ ಜನ ಜನಿತವಾಯಿತು. ವಾಲಿಯ ಹತ್ಯೆ, ಶೂರ್ಪನಖಿಯ ಮುಗು ಮೊಲೆ ಕುಯ್ದ ಕ್ರೌರ್ಯ, ಸೀತೆಯ ಅಗ್ನಿ ಪರೀಕ್ಷೆ, ಬಸುರಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬಿಸಾಡಿದ್ದು ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರಶ್ನಾತೀತವಾದುವು. ರಾಮನ ಲೀಲೆ, ಯೋಗ ಮಾಯೆಯಾಯಿತು. ವರ್ಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಸಾಮ್ರಾಟನ ವೈಭವಗಳಿಗೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗದಂತೆ ಸಮಾಜ ತಲೆ ಬಾಗಿತು.